De VRT is weer lekker (hetero)normatief

Uiteraard heb ik het programma nog niet gezien wegens nog niet uitgezonden maar bij de beschrijving van ‘Vind je lief’ gingen mijn tenen krullen.

Bieke Ilegems wil singles aan een lief helpen, Ludwig De Wolf, De Redactie, 13.05.2015
Een opvallend programma in het zomeraanbod van Eén is “Vind je lief”, een programma waarin Bieke Ilegems zich verdiept in de wereld van singles, daten en relaties.
VRT

“In België zijn er 1,6 miljoen singles, een aantal dat in vijftig jaar tijd verdrievoudigd is. Samen met Bieke gaan singles in “Vind je lief” op zoek naar de ware liefde. Het programma kijkt daarbij niet alleen door de ogen van de kandidaten, maar ook door die van de socioloog, bioloog, econoom, filosoof, psycholoog, seksuoloog en matchmaker…”, klinkt het in het persbericht.

Bieke Ilegems kijkt uit naar het programma. “Ik heb al heel uiteenlopende dingen voor televisie gedaan, maar dit is toch weer iets helemaal anders. Lang heb ik niet getwijfeld, want “Vind je lief” snijdt een interessant maatschappelijk fenomeen aan”, meldt Ilegems.

Sommige singles willen inderdaad absoluut een lief. Anderen helemaal niet. Anderen zijn en blijven de facto single. Ik behoor tot de laatste categorie. Ik ben niet tegen het concept, maar ik zoek geen lief.

Maar volgens de VRT kan dat niet. Ook in het even tenenkrullend programma ‘Beste kijkers’ zagen we geen alleenwoners in beeld. De term ‘alleenwoner’ dekt de lading beter. Het is bedacht door Nathalie Le Blanc in haar boek ‘Solo’.

De issues van alleenwoners zijn bekend. Alleen de nutsvoorzieningen en andere rekeningen betalen, over alles moeten onderhandelen of alleen doen. Wie een lief heeft, heeft een got-to-persoon. Maar als ik een uitstap of reis wil organiseren, moet ik onderhandelen met vrienden. Of alleen gaan. En wat als ik iets meemaak? Wie raapt mij op, wie kan binnen? Horeca en overheid gaan ervan uit dat singles wel een oplossing vinden. Qua belastingen worden alleenwoners flink benadeeld.

Alleenwonen heeft ook tal van voordelen natuurlijk. Het is niet alleen kommer en kwel. Ik kies wat ik wanneer doe, tenminste als ik het alleen doe. Geen lief dat klaagt dat ik weer eens niet thuis ben wanneer hij vrij heeft. Ik heb een mooie job met een degelijk inkomen. Dankzij premies om op uren te werken waarop koppels (al dan niet met kinderen) vrij willen hebben en zeker niet willen werken. Lees: ’s avonds en in het weekend.

Maar bon, over mijn werk mag en wil ik niet klagen. Ik ‘heb er zelf voor gekozen’, al is die keuzevrijheid relatief.

Maar singles aan een lief helpen is irritant (hetero)normatief, beste VRT. Niet in de homofobe betekenis van het woord, maar wel in het de sociale.”Singels aan een lief helpen” (in de kop van het stuk op De Redactie) klinkt alsof we een zielig hoopje oude vrijsters (v) en jonkmannen (m) zijn  die toch maar nog aan lief moeten geraken, of we zijn gedoemd.

Partner-huisje-tuintje-kinderen is voor velen géén realiteit of ambitie. Als 33-jarige moet ik niet meer echt hopen het romantische beeld van samenwonen en een gezin opbouwen. Dat is iets voor twintigers. En zeker met een job waarbij ik werk tijdens andermans vrije tijd ga ik geen potentiële kandidaten die me zouden kunnen interesseren tegenkomen. Ik heb me daarbij neergelegd.

Kortom, beste VRT, wanneer komen de alleenwoners in beeld? Zonder ons met de vinger te wijzen als freaks. Een beetje als de ongewild kinderloze vrouwen.

Dit bericht werd geplaatst in Cultuur, Politiek, Televisie en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s