Einde Roze Belweek: weinig telefoon, maar hand naar holebisenioren blijft uitgestrekt

De Roze Belweek is afgelopen.

Roze Belweek luistert naar oudere holebi’s, Ielse Broeksteeg, Het Belang van Limburg, 01.10.2011

ANTWERPEN – Gisterenavond om 21 uur werd een punt gezet achter de Roze Belweek, een week waarin oudere holebi’s met hun verhalen en gevoelens terechtkonden op een hulplijn van holebifederatie çavaria. Oudere holebi’s leven vaak in eenzaamheid of groeiden op in een maatschappij waarin homo of lesbisch zijn volledig taboe was. “Ik heb het vroeger lang verborgen gehouden voor mijn ouders”, zegt de 67-jarige Roger Van Loon uit Antwerpen.

Eenzaamheid

“Uiteraard kunnen ze ook buiten de Roze Belweek bij ons terecht voor hun verhaal. Dit initiatief was vooral een manier om het begrip van oudere holebi’s onder de aandacht te brengen bij het grote publiek. Daarom lieten we ook een radiospot lopen op Radio 1 en Radio 2. De komende weken analyseren we de reacties die we tijdens de Roze Belweek ontvangen hebben en tegen eind oktober leggen we een rapport voor aan de minister”, zegt Yves Aerts, coördinator van çavaria.

Of de Roze Belweek een groot succes was? “We hebben relatief weinig telefoons gehad, maar dat hadden we ook verwacht. Het toont nog maar eens aan dat het voor oudere holebi’s enorm moeilijk is om over hun situatie te praten. Daarom leiden ze vaak een leven vol eenzaamheid. We moeten de balans nog opmaken, maar ik denk dat we in totaal een vijftigtal telefoons gekregen hebben”, aldus Aerts.

De 67-jarige Roger Van Loon uit Antwerpen lijkt een uitzondering op de regel. Hij is sinds 1984 samen met zijn huidige partner en is al sinds 1970 actief in de homobeweging. “Toen ik opgroeide was homoseksualiteit absoluut niet bespreekbaar. De opvoeding was zeer christelijk en ik werd geacht met een meisje te trouwen. Ik had wel enkele relaties met meisjes, maar gevoelens en seksuele aantrekkingskracht waren nooit aanwezig”, vertelt Roger.

Homomilieu

Het was voor de Antwerpenaar allesbehalve makkelijk om zijn seksuele geaardheid te ontdekken, laat staan duidelijk te maken aan zijn familie en naaste omgeving. “Toen het voor mezelf duidelijk werd dat ik nooit met een vrouw zou trouwen, zijn een jeugdvriend en ik op zoek gegaan naar andere mannen. Het was in 1969 dat we in het Antwerpse homomilieu terechtkwamen en daar werd alles stilaan wat duidelijk.”

In 1970 verhuisde Roger naar Antwerpen. “Ik trok in bij een homokoppel en ook toen heb ik het nog ruim een jaar verborgen gehouden voor mijn ouders. De relatie met mijn vader was lange tijd niet goed, maar door de jaren heen ging dat beter en beter. Intussen ben ik al 27 jaar samen met mijn partner en nog altijd zeer actief binnen het homomilieu”, besluit Roger.

Dit bericht werd geplaatst in Antwerpen, Holebi, Media en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Einde Roze Belweek: weinig telefoon, maar hand naar holebisenioren blijft uitgestrekt

  1. Pingback: Het Roze Huis start buddywerking voor (eenzame) holebisenioren | Lacquemant

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s