Film: The Kids Are All Right: Julianne Moore & Annette zijn lesbomoeders met één spermadonor (+ video)

The Kids Are All Right komt morgen in de Belgische zalen.

The Kids Are All Right

Nic and Jules zijn de twee moeders van de tieners, Joni en Laser. Joni vraagt haar jongere broer haar te helpen in de zoektocht naar hun gemeenschappelijke donorvader. Paul is eigenaar van een restaurant en een flamboyante levensgenieter. Door zijn onbevangen levenshouding zet hij het leven van dit originele gezin behoorlijk op z’n kop. Dit brengt komische, schokkende en emotionele momenten met zich mee…

Actrice Annette Bening en regisseuse Lisa Cholodenko over ‘The Kids Are All Right’, Jan Temmerman, De Morgen, 04.01.2011

‘Dat het om een lesbisch koppel gaat, is niet de kern van de film’

‘Waarom ben je spermadonor geworden?’, vraagt de jongen. ‘Het leek me leuker dan bloed te geven’, reageert de man met een grijnslachje. Als hij merkt dat de jongen dat niet echt grappig vindt, voegt hij er ernstig aan toe: ‘Ik ben blij dat ik het gedaan heb.’ Het is de perfecte illustratie van de slimme en subtiele manier waarop The Kids Are All Right van cineaste Lisa Cholodenko, met Annette Bening en Julianne Moore in de hoofdrollen, heen en weer schuift tussen komedie en drama.

Evident was dat zeker niet, want The Kids Are All Right vertelt het ongewone verhaal van twee lesbische vrouwen, Nic (Annette Bening) en Jules (Julianne Moore), die zo’n twintig jaar samen zijn en allebei een kind hebben, dochter Joni (Ewa Wasikowska) en zoon Laser (Josh Hutcherson), voor wie ze via een spermabank een beroep hebben gedaan op het zaad van dezelfde donor. Maar dan komt het moment waarop die tieners contact zoeken met hun biologische vader Paul (Mark Ruffalo), waarna hun moeders beslissen om die man uit te nodigen voor een etentje en famille. Vanaf dan zal niets meer zijn zoals voorheen.

Voor haar rol als Nic in The Kids Are All Right heeft Annette Bening inmiddels al een pak nominaties als beste actrice gekregen, waaronder die voor de Golden Globes, de Independent Spirit Awards en de Screen Actors Guild Awards. De kans is groot dat daar straks ook nog een Oscarnominatie bij komt. Bening, die inmiddels zelf al bijna twintig jaar getrouwd is met de ooit notoire womanizer Warren Beatty en met hem vier kinderen op de wereld heeft gezet, kreeg al eerder Oscarnominaties, namelijk voor beste actrice in American Beauty en Being Julia en voor beste vrouwelijke bijrol in The Grifters.

U bent hier op het Festival du Cinéma Américain in Deauville met twee films, The Kids Are All Right en Mother and Child van Rodrigo Garcia, die allebei rond de thema’s van familie en moederschap draaien.

Annette Bening: “Ja, twee zaken waarvoor ik de voorbije jaren heel wat ervaring heb kunnen opbouwen (lacht). Ik heb zelf vier kinderen, tussen 10 en 18 jaar. Wat ouderschap betreft – en dat is uiteraard niet meer dan mijn persoonlijk standpunt – denk ik dat de manier waarop we daar allemaal aan beginnen bepaald wordt door de wijze waarop we als kinderen zelf door onze ouders zijn grootgebracht. Dat is in elk geval het vertrekpunt. Maar tegelijk kunnen we ook onze eigen zin doen. Als er bepaalde zaken waren waarmee je als kind het absoluut oneens was, en dat is meestal wel het geval, kan je het dus anders aanpakken. Maar hoe dan ook: nu ik zelf moeder van vier kinderen ben, gaat mijn sympathie meestal de richting van de ouders uit (lacht). Ik heb geluk gehad, want ik denk dat ik goede ouders heb gehad. Een verschil tussen hun generatie en die van ons is wel dat zij volgens mij minder begaan waren met wat anderen van hen dachten. En dat was een goede zaak. Ze stelden zich minder vragen of ze nu dít of dát moesten doen. Het gebeurde allemaal meer instinctief. Er bestond toen ook minder literatuur en er waren ook veel minder televisieprogramma’s over het onderwerp. Nu worden we gewoon overspoeld door informatie, waarbij bestaande opvattingen telkens weer plaats moeten ruimen voor nieuwe pedagogische opinies.”

Lisa Cholodenko: “Op economisch vlak is er ook veel veranderd. Bij de vorige generatie was er nog veel minder sprake van tweeverdieners. Mijn ouders hebben onlangs hun zestigste huwelijksverjaardag gevierd. Toen ze trouwden, wilde mijn moeder thuis blijven en kinderen krijgen, terwijl mijn vader de enige broodwinner was. Dat is nu helemaal veranderd. Voor veel gezinnen is één kostwinner niet voldoende meer. We hebben inmiddels ook de Women’s Liberation Movement gehad. Vrouwen zijn veel meer gaan studeren en hebben meer zin gekregen om zelf ook te gaan werken. Al die zaken hebben dus ook een invloed gehad op de denkbeelden in verband met ouderschap.”

Zijn er, nu u als moeder omringd bent door tieners, zaken die u zelf als kind anders hadden willen doen?

Annette Bening: “Dat is een moeilijke vraag, want dat zou impliceren dat mijn leven er dan misschien anders had uitgezien. En ik ben tevreden met mijn leven. En mocht ik als kind zaken gedaan hebben waarover ik mij nu zou schamen, zou ik die hier zeker niet aan jou vertellen (lacht). Ach, ik denk dat ik overal goed doorgeworsteld ben en eigenlijk ben ik niet zoveel veranderd. Ik vind ouder worden niet zo erg. Je kent je eigen impulsen beter en je bent niet meer zo verbaasd over de vergissingen die je begaat. Op professioneel vlak ben ik wel heel gelukkig met de ervaring die ik inmiddels heb opgedaan. Maar de onzekerheid is er niet minder door geworden. Toen ik jong was, dacht ik wel dat het met ouder worden ook wel makkelijker zou worden, maar dat is niet zo. Nu ben ik in ieder geval niet meer zo naïef om dat nog te geloven. Wat ik wél geleerd heb, is dat film het medium van de regisseur is. Het hangt er allemaal vanaf waar ze de camera plaatsen, waar ze in de scènes knippen, waar ze welke muziek zetten en al dat soort dingen.”

Dat Julianne Moore de rol van Jules zou spelen, stond lang op voorhand vast. Maar de casting van Nic was blijkbaar niet zo evident?

Lisa Cholodenko: “Ik heb inderdaad lang geaarzeld, want ik wist dat ik absoluut een actrice nodig had die overweg zou kunnen met de spanning tussen komedie en drama. Bij het schrijven van het scenario hadden we daar ook al veel aandacht aan besteed. De humor was weliswaar inherent aan bepaalde situaties en conflicten, maar moest toch voornamelijk uit de personages zelf komen. Uit hun persoonlijkheid en hoe ze op die moeilijke situaties en ernstige conflicten zouden reageren. Het contrast moest zo organisch mogelijk zijn. Ik heb dus héél lang nagedacht aan wie ik die rol van Nic zou kunnen toevertrouwen. Ik moest ook zeker zijn dat hun koppel zou ‘werken’. Het succes van de film zou grotendeels afhangen van de chemistry tussen beiden. En uiteindelijk realiseerde ik mij dat ik aan niemand anders dan Annette kon denken. Echt niemand anders. En al zeker niet beter.”

Was het voor u een moeilijke beslissing om die rol te aanvaarden?

Annette Bening: “Neen, ik ben geen moment bang geweest. Correctie: ik ben in het begin altijd doodsbang als ik een rol aanvaard, maar deze keer was het zeker niet erger dan anders. Het feit dat het hier om twee lesbische vrouwen gaat, maakte voor mij geen enkel verschil. Verliefd worden, zich aangetrokken voelen tot iemand: ik heb geen moment gedacht dat het verschillend zou zijn. En toen ik het scenario las, wist ik meteen dat het goed zat. Het verhaal was sterk én grappig én slim. En de structuur was stevig. Als die elementen in orde zijn, dan is een groot deel van mijn werk eigenlijk al gedaan. Een vertolking mag, in haar afzonderlijke momenten, nog zo goed zijn, als het verhaal en de structuur niet goed zitten, dan wordt het toch niets. Het verhaal waar Lisa en Stuart (Blumberg, de coscenarist, JT) jarenlang aan gewerkt hebben, is enerzijds héél specifiek, maar anderzijds ook erg universeel. Een koppel dat al zo’n twintig jaar bij elkaar is, opgroeiende kinderen die aanstalten maken om het huis te verlaten. In dit geval gaat het weliswaar om een lesbisch koppel, maar dat is eigenlijk niet de kern van het verhaal.”

In deze film zijn Nic en Jules allebei biologische moeders, die een beroep hebben gedaan op een spermadonor. In Mother and Child draaide het om adoptie. Hoe staat u daar zelf tegenover?

Annette Bening: “De bloedband is iets mysterieus. En voor mij is dat in mijn persoonlijk leven een belangrijke ervaring. Maar het feit dat ik zelf moeder ben, maakt mij nog niet tot een expert in die materie. Het is evenzeer fascinerend en mysterieus om te zien wat er allemaal kan gebeuren als die bloedband niet noodzakelijk aanwezig is. Dat de band bij adoptie of donorschap even diep en speciaal, even intens en betekenisvol kan zijn. Mensen van mijn familie en uit mijn vriendenkring hebben kinderen geadopteerd. En als ik zelf geen kinderen had kunnen krijgen, dan had ik er waarschijnlijk ook zelf geadopteerd. Het blijft een mysterie. En dat is ook de reden waarom we daar films over maken. Om dat mysterie te onderzoeken. Want deze films roepen meer vragen op dan dat ze definitieve antwoorden formuleren.”

Het scenario was zo goed als klaar toen u zelf zwanger werd via een spermadonor. Daardoor werd het draaien van de film een paar jaar uitgesteld. Heeft die persoonlijke ervaring nog invloed gehad op het verhaal?

Lisa Cholodenko: “Ik heb mezelf van in het begin de vrijheid gegund om aan het scenario te blijven sleutelen, tot ik vond dat het helemaal goed zat. En dus ben ik blijven schrijven en herschrijven. Wat er na de geboorte van mijn zoon Calder, behalve de zekerheid dat ik het komische potentieel van dit verhaal ten volle wou benutten, veranderd is, is eigenlijk alleen dat mijn sympathie voor alle personages nog groter is geworden en dat ik mij nog meer verantwoordelijk voelde om zowel hun lichte als donkere kantjes aan bod te laten komen, vooral bij de volwassenen.”

Kunnen kinderen die in Amerika via kunstmatige inseminatie verwekt zijn, altijd te weten komen wie de spermadonor geweest is?

Lisa Cholodenko: “Dat is zo’n beetje hetzelfde als bij adoptie. Het hangt ervan af of het donorschap open of anoniem was. Op het moment dat hij in zo’n programma stapt, kan de spermadonor laten weten dat hij altijd anoniem wenst te blijven.”

Annette Bening: “Maar net zoals bij adoptie staat die kwestie ter discussie en zijn er mensen die vinden dat kinderen altijd het recht moeten hebben om, van zodra ze achttien zijn geworden, te achterhalen wie hun biologische ouders zijn. Dat debat woedt momenteel in volle hevigheid. Als die anonimiteit wegvalt, denk ik wel dat dat een invloed kan hebben op wie zich als donor wil aanmelden. Anderzijds denk ik ook dat er ouders zijn die niet willen dat de biologische vader of in het geval van adoptie de biologische moeder zich later met het leven van die kinderen zouden gaan bemoeien.”

In Amerika, maar dat geldt eigenlijk ook voor de rest van de wereld, is lang niet iedereen voorstander van het same-sex marriage. En evenmin van de

combinatie homohuwelijk en ouderschap. In dat opzicht lijkt de titel The Kids Are All Right een bewust statement.

Lisa Cholodenko: “Absoluut! We hebben die titel ontleend aan The Kids Are Alright, die documentaire over de Britse rockband The Who, en op het moment dat we definitief voor onze titel kozen, was ik er al heel erg aan gehecht, precies wegens die dubbele betekenis. Yes, the kids are fine! Net omdat dit geen openlijk politieke film was, vond ik die titel zo belangrijk.”

The Kids Are All Right
Van:  Lisa Cholodenko.
Met: Annette Bening, Julianne Moore, Mark Ruffalo, Mia Wasikowska, Josh Hutcherson.

Dit bericht werd geplaatst in Film, Holebi, Media en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Film: The Kids Are All Right: Julianne Moore & Annette zijn lesbomoeders met één spermadonor (+ video)

  1. Pingback: Chris Colfer en Jane Lynch (Glee) winnen Golden Globe (+ video) | Lacquemant

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s