Stefano Giuliani (So You Think You Can Dance): op en top gay, maar niet voor papa

Hoewel Stefano Giuliani het uitriep tijdens So You Think You Can Dance, zal hij nooit tegen zijn vader rechtstreeks zeggen dat hij homo is.

“Zoiets aanvaarden duurt jaren”, Hanne De Belie, Het Belang van Limburg, 20.11.2010

Mama Laura en papa Luigi, Louis voor de vrienden, staan helemaal achter hun zoon Stefano. Al was dat ooit anders. Ze zagen weinig toekomst in ballet en ook de geaardheid van Stefano zorgde voor een kink in de relatie tussen vader en zoon.

I’m gay. So what? Die boodschap stond twee weken geleden op het T-shirt van prima ballerina Stefano Giuliani (20) uit Dilsen-Stokkem, tijdens de live-uitzending van de VTM-talentenjacht So You Think You Can Dance. Een ludieke actie rond zijn geaardheid waar mama Laura (42) en papa Louis (49) voor 100% achter staan. Maar dat is niet altijd zo geweest. “Papa heeft nu pas respect voor wie ik ben”, zegt Stefano. Diezelfde papa liet vorige zondag een traantje op tv. “Ik hoop dat de ogen van andere ouders opengaan dankzij ons verhaal”, geeft Louis mee.

Stefano, de prima ballerina uit Dilsen-Stokkem met zes jaar Koninklijke Balletschool op zijn cv, treedt zondagavond als enige Limburger én enige Belgische mannelijke danser aan in de halve finale van So You Think You Can Dance.

“Sorry als ik met mijn mond vol praat”, brabbelt hij terwijl hij een patatje in zijn mond steekt. Het interview vindt dan ook plaats tijdens zijn avondeten. Meer tijd heeft hij niet. Zijn dagen zijn gevuld met trainen, kostuums passen, trainen en af en toe een babbel met de pers.

Samen met de andere vijf Vlaamse en Nederlandse overblijvers leeft hij in afzondering in het Nederlandse Aalsmeer, vlakbij Schiphol. Op een dikke twee, bijna drie uur rijden van zijn thuishaven waar het fenomeen Stefano leeft. Flyers, posters, autostickers: Stefano is alomtegenwoordig in het Maasland.

Elke zondag komen een honderdtal fans samen aan de waterskiclub in Lanklaar, om de liveshow te volgen. Geen spijt dat je thuis alles moet missen?

“Het is wel jammer, maar ik ben zo druk bezig dat ik niet besef hoe fel het programma thuis leeft. Ze organiseren een spaghetti-avond, verkopen snoepzakken… Ik kan het wel een beetje volgen via Facebook, want daar worden constant berichtjes, foto’s en filmpjes op gepost. Ze zijn daar blijkbaar zo opgefokt als iets (lacht). Wel leuk om te horen.”

Hoe kreeg je de dansmicrobe te pakken?

“Toen ik een jaar of acht was, had ik verschillende vriendinnetjes die dansten. De eerste twee jaar mocht ik niet van mijn ouders, maar op mijn tiende ben ik dan toch met jazzdans begonnen. Op mijn elfde ging ik ballet doen en even later ben ik naar de balletschool in Antwerpen getrokken. Op dat moment was het mijn grote droom om op de blokken van Het Swingpaleis te dansen.”

Vooral je papa stond niet achter je keuze voor de balletschool.

“Hij zag geen toekomst in ballet. Volgens hem kon ik beter een echte stiel leren. Maar ze lieten mij toch naar de audities gaan omdat ze dachten dat ik niet zou slagen (lacht).”

Denkt hij daar nu anders over?

“Het programma toont hem eigenlijk voor de eerste keer echt waar ik mee bezig ben. Optredens heeft hij wel al gezien, maar alles achter de schermen is nieuw voor hem. Hij staat er nu anders tegenover”

Je papa heeft het ook lang moeilijk gehad met je geaardheid. Heeft het programma hem ook op dat vlak veranderd?

“Dat ik homo ben, heeft hij al langer aanvaard. Maar ik heb wel het gevoel dat hij nu meer respect heeft gekregen voor wie ik ben en wat ik doe. Het is de eerste keer dat hij openlijk zegt: mijn zoon is homo, maar wat maakt het uit. Met mama heb ik daar altijd over kunnen praten. Met papa niet. Ik ga nu nog altijd niet in zijn gezicht roepen dat ik homo ben.”

Toch heb je een T-shirt aangetrokken met de boodschap I’m gay. So What? (Ik ben homo. Wat maakt het uit?)

“Ik was het beu om opmerkingen te krijgen over het feit dat ik niet mannelijk genoeg dans. Er werd constant geroddeld en ook op mijn Facebook-pagina werd ik ‘uitgescholden’ voor homo. Ik weet dat ik homo ben en iedereen uit mijn omgeving weet het. Waarom zou ik me dan niet gewoon uiten op televisie? Met dat T-shirt heb ik het ludiek aangepakt. Voor zondag heb ik trouwens een nieuw T-shirt in petto.”

Afgelopen zondag hebben zowel je papa als mama een traan weggepinkt, toen ze in het voorstellingsfilmpje werden geconfronteerd met je homoseksualiteit.

“Ik heb dat filmpje zelf niet gezien. Ik moet dansen en presteren en wil me daar voor de volle 100% op focussen. Ik zorg dat ik niet emotioneel word tijdens de show. Mijn emoties, dat is iets voor achter de schermen, voor als ik alleen ben. Ik ga nu dus ook niet emotioneel worden (lacht).”

Volgens je mama had je al vrouwelijke trekjes toen je een jaar of drie was. Wanneer had je zelf door dat je homo bent?

“Toen ik tien of elf was. Ik zei dat ook onmiddellijk thuis, want ik vond dat zelf heel normaal. Ik heb natuurlijk ook wel eens een vriendinnetje gehad. Ik zeg altijd: je moet van appelen en peren proeven voor je weet wat het lekkerste is. En dat zijn overduidelijk worsten (schatert).”

Heb je momenteel een vriend?

“Neen, al even niet. Ik heb het veel te druk (begin te gillen). Op welke type ik val? Voor mij kan alles.”

Je wordt door jurylid Euvgenia wel de droomdanspartner van elke vrouw genoemd. Dans je liefst solo of met twee?

“Met twee dansen is heel fijn. Als ik met een vrouw dans, geef ik mijn partner veel aandacht, zonder mezelf weg te cijferen. Zo geef ik haar een goed gevoel. Als ik solo dans, voel ik me wel vrijer, dan kan ik meer mijn eigen gang gaan.”

Voor je deelname aan So You Think You Can Dance danste je bij een Rotterdams gezelschap. Je stopte er omdat het de hedendaagse kant op ging. Is het programma dan niet te hedendaags voor jou?

“Ze gingen niet hedendaags op vlak van stijl, maar ze wilden kunst met een grote K brengen. Naakt over de scène lopen, dat soort dingen. Niet dat ik dat nooit zal doen, maar nu had ik daar geen zin in.”

Je mama had niet verwacht dat je hiphop zou aankunnen. Zondag bewees je samen met de eveneens klassiek geschoolde Enora het tegendeel.

“Ik wist zelf dat ik het wél kon. Ik had ook tegen mama gezegd: wacht maar eens af. Mijn eerste hiphop-act op televisie vond ik trouwens ook niet slecht, ondanks de negatieve commentaar van de jury. Maar zondag klopte het plaatje, ook qua look. Geef me een pet en ik voel me hiphop. Me meer inleven in een rol is iets wat ik geleerd heb tijdens het programma. Zo lukt het nu ook beter om mannelijk te dansen als het mannelijk moet.”

Maak je kans om So You Think You Can Dance te winnen?

“Sinds topfavoriet Chico eruit ligt, maak ik wel kans, denk ik. Danstechnisch zijn de drie jongens die er nog in zitten even goed. Eigenlijk hangt het nu vooral van de populariteit af. Daar krijg ik eerlijk gezegd een beetje schrik van. In het begin was ik zeker niet de populairste, maar daar is gelukkig wel verandering in gekomen.”

Denk je dat de hetze rond je geaardheid een rol speelt in je populariteit?

“Het is alleszins niet daarom dat ik het T-shirt heb aangetrokken. Al is het wel een voordeel dat iedereen nu weet wie ik echt ben.”

Waarom zou jij moeten winnen?

“Omdat ik apart ben, anders dan de anderen. Ik heb misschien een rare stem, ik doe misschien anders. Maar je moet niet het prototype van de gewone jongen zijn om te winnen.”

So You Think You Can Dance, zondag om 19.55 uur op VTM

“Iets drinken?”, vraagt Louis. “Het is wel cola van de Aldi. Nu gaat al ons geld naar sms’jes voor Stefano”, grapt Laura. Sms’en die Stefano zondagavond hard nodig heeft om zijn ticket voor de finale op 28 november te bemachtigen. “Schrijf maar in de krant dat de Limburgers zoveel mogelijk moeten stemmen.”

Laura, die een frituur uitbaatte tot ze MS kreeg, en Louis, ex-mijnwerker met Italiaanse roots, zijn helemaal in de ban van So You Think You Can Dance. Elke zondag maken ze een verre trip naar Aalsmeer om de liveshow van op de eerste rij te beleven. “Toen Stefano een jaar of drie was zagen wij al dat hij vrouwelijke trekjes had”, vertelt Laura. “Ik kende enkele homo’s, dus ik was dat al een beetje gewoon. Al blijft het even schrikken als je merkt dat je eigen zoon zo is. Vooral voor Louis was dat een hele slag.” Louis knikt. “Het duurt jaren om te aanvaarden dat je zoon homo is”, geeft hij toe.

“Als je een zoon krijgt, hoop je dat hij groot wordt, kinderen krijgt en dat je zelf bompa wordt. In eerste instantie heb ik alles geprobeerd om hem te veranderen. Vroeger werd gezegd dat homoseksualiteit een ziekte was. We gingen naar de huisdokter, de psycholoog, noem maar op. Maar nu weet ik beter. Iemand die zo is kan je niet veranderen, die is zo geboren.”

Dat Stefano zich op televisie heeft geout, was ook voor de ouders een opluchting. Ze lieten zondag tijdens de uitzending wel een traantje, toen ze over de geaardheid van hun zoon werden aangesproken.

“Als wij ruzie hadden ging het over Stefano”, zegt Laura. “Daar word je alleen maar ongelukkig van. Zowel Stefano zelf, als wij als ouders”, gaat Louis verder. “Bij Laura kon Stefano gelukkig wel terecht. Maar goed, want wie weet had hij anders met ons gebroken. Intussen heb ik het kunnen aanvaarden en dat is veel beter. Ik hoop daarom dat we met ons verhaal een voorbeeld kunnen zijn voor andere ouders.”

“Na de uitzending van zondag kwam er een oudere man van een jaar of zestig, zeventig naar me toe in de waterskiclub”, zegt Laura. “Hij pakte mijn schouder vast en zei: ik heb één zoon en die is ook homo. Voor ik kon reageren was hij al terug verdwenen. Ik denk wel dat het leeft bij de mensen.”

Dit bericht werd geplaatst in Ballet, Holebi, Media, Televisie en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

5 reacties op Stefano Giuliani (So You Think You Can Dance): op en top gay, maar niet voor papa

  1. M Medina zegt:

    ik wil graag weten waar jij de mooie t-shirts maakt of besteld

  2. Pingback: Stefano Giuliani (So You Think You Can Dance) durft niet buiten komen | Lacquemant

  3. Pingback: Belgische regering en Léonard genomineerd voor Homofobieprijs, ouders Stefano Giuliani voor Folieprijs | Lacquemant

  4. Pingback: Ouders Stefano Giuliani krijgt Folieprijs van çavaria, Fobieprijs voor aartsbisschop André-Joseph Léonard | Lacquemant

  5. Pingback: Ouders Stefano Giuliani: “Homo of niet, je moet achter je kind staan” | Lacquemant

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s