Gay in Japan

Hanne Knaepen is een Limburgse die doctoreert in Kyoto. Ze bestudeert er het Japans milieubeleid. Vandaag schrijft ze over homo’s in het land van de Rijzende Zon.

Hanne Knaepen, Het Belang van Limburg, 09.10.2010

Aan subculturen geen tekort in Japan. Van jonge lolita’s in Harajuku tot duistere maffiagroepen. Een andere categorie is de homobeweging. Een goede vriend van mij is een flamboyant lid van de roze beweging. Hij heeft me wat wegwijs gemaakt in de gay society van Japan.

PDA – oftewel Public Display of Affection ( het publiek tonen van affectie) – wordt niet echt aanvaard. Koppeltjes die hand in hand lopen op straat, je ziet ze zelden of nooit. Dat geldt nog veel meer voor tortelduiven van hetzelfde geslacht. Het zorgt soms voor een omgekeerde cultuurshock als ik voet aan wal in België zet. In een land als Japan, waar de doodstraf nog steeds toegepast wordt, zal het nog enkele lichtjaren duren voor twee mannen of twee vrouwen elkaar hier een trouwring om de vinger kunnen schuiven.

Toch bloeit de homobeweging, zij het verborgen achter een façade. In grotere steden als Osaka en Tokio zijn er hele wijken waar homoseksuelen zich vrij en blij kunnen bewegen. Mijn goede vriend sleurde me eens mee naar het befaamde homodistrict in Shinjuku, Tokio. Een wirwar van straten met bars, clubs en winkels, met de meest onwaarschijnlijke attributen. Ik had dorst gekregen van onze antropologische wandeltocht en stelde voor een pintje te pakken in één van die donkere barretjes. Mijn vriend werd in het café onthaald op een resem ‘goedenavonds’ en ‘welkoms’, maar toen ze mijn gezicht zagen, keerde het tij. “Geen vrouwen toegelaten”, zei de barman. Lichtjes discriminerend, dacht ik, maar goed, ik had genoeg gezien.

De iPhone is ook in Japan een hype en rolt in massa’s over de toonbank. Het stukje modern speelgoed is bijzonder populair in homokringen. De reden is ‘Grinder’: een applicatie die via een GPS-systeem homo’s opspoort. Je laat je iPhone weten waar je bent en in ruil krijg je een stratenplan met gekleurde bolletjes die tonen waar de dichtstbijzijnde homo zich bevindt. Profieltje opvragen, berichtje sturen. En voor al wie zin heeft in meer, is het zo gefikst.

In Japan wordt het vrouwelijke sterk gecultiveerd. Hier lopen met mannen met lang, geblondeerd haar, geëpileerde wenkbrauwen, zilveren armbanden en Gucci-tassen bungelend aan de arm. Als Vlaming ben je makkelijk geneigd om te denken dat negentig procent van die mannen ‘gay’ is. Maar ik heb het afgeleerd om te snel etiketten op te plakken. Wie hier uitziet als een drag queen, kan evengoed een brave huisvader zijn.

Ambiguïteit maakt deel uit van het Japanse straatbeeld. Het uiterlijk kan heel sterk bedriegen. Als je geld wil verliezen, moet je hier weddenschappen afsluiten over iemands geaardheid.

Dit bericht werd geplaatst in Holebi, Media, Toerisme en getagged met , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s