Recensie: Onegin – Koninklijk Ballet Vlaanderen

Zaterdag ging Onegin in première in de Vlaamse Opera. Voor de grote producties trekt het Koninklijk Ballet Vlaanderen naar de mooie grote zaal van deze cultuurtempel. Onegin is een ‘modern klassiek’ ballet van John Cranko uit 1965 en bekend voor zijn ingewikkelde en adembenemende ‘lifts’.

Onegin

Deze “nieuwe” klassieker werd voor het eerst opgevoerd door Stuttgart Ballet in 1965. Cranko vond zijn inspiratie voor deze creatie in het prachtig narratief gedicht van de 19de eeuwse schrijver Alexander Poesjkin en Tchaikovsky’s opera: Onegin. Dit emotionele ballet brengt u een episch liefdesverhaal, dodelijke duels en passionele wraak. De arrogante aristocraat Onegin verwerpt de liefde van de jonge naïeve Tatiana, maar beseft te laat dat hij zo zijn enige kans op echt geluk verspeelt. Cranko is meester in de kunst van de pas de deux. De finale met als climax de hartverscheurende pas de deux tussen Tatiana en Onegin is hiervan het levende bewijs. De rijke muziek van Tchaikovsky werd gearrangeerd door Kurt-Heinz Stolze. De kostuums en decors die het 19de eeuwse Rusland evoceren, versterken dit exquise liefdesverhaal. Kortom, een voorstelling die u als publiek niet onberoerd zal laten.

Onegin

Onegin, een jonge dandy uit de aristocratische kringen van Sint-Petersburg, woont op het landgoed dat zijn oom hem heeft nagelaten. Levensmoe en melancholisch gaat hij bij aanvang van het boek met niemand om, maar sluit weldra vriendschap met Lenski, een jonge romanticus die in Göttingen heeft gestudeerd. Lenski is verloofd met Olga Larina, een meisje uit de buurt. Onegin en Lenski bezoeken vervolgens de familie Larin, een typisch voorbeeld van de provinciale landadel. Onegin wordt bekoord door de oudere zuster van Olga, Tatjana, een stil, dromerig, wat naïef meisje. Ook zij wordt direct verliefd op Onegin en bekent haar gevoelens in een brief. Onegin berispt haar in eerste instantie echter vriendelijk, alles conform de toen geldende conventie.

Tijdens een bal bij de Larins beledigt Onegin kort daarna zijn vriend Lenski. Lenski daagt hem uit, Onegin aanvaardt het duel en doodt zijn vriend. Gekweld door zijn geweten gaat hij op reis. Wanneer hij drie jaar later terugkeert, blijkt Tatjana getrouwd met een kennis van hem, een prins uit de hoge adel. Ze ontvangt hem koel en beheerst, maar Onegin begrijpt direct dat ze nog van hem houdt en dat ze ongelukkig is. Hij verklaart haar zijn liefde, maar zij wijst hem af en blijft trouw aan haar huwelijksgelofte.

De sterren van dit ballet zijn de duo’s Lenski – Olga, Onegin – Tatjana en prins Gremin – Tatjana. Niet alleen Wim Vanlessen (Onegin) en Aki Saito (Tatjana) schitteren, ook Wei Chen (Lenski) en Yurie Matsuura (Olga) dansen meer dan overtuigend. De dansers tonen ook dat ze beschikken over een hooge dosis dramatiek. Onegin is immers een ballet die wat (over)acting vraagt.

Muziek, decor, kostuums en vooral dans zijn erg strak en van een hoog niveau. Neem dat maar letterlijk. Sommige lifts zijn bovenmenselijk.

In de reeks van grote klassiekers, na Sleeping Beauty en Het Zwanenmeer vormt Onegin een topmoment.  De extra lange staande ovatie was dubbel en dik verdiend. Naar Vlaamse normen was het publiek uitbundig enthousiast.

Meer van dat!

Benjamin

Dit bericht werd geplaatst in Antwerpen, Ballet en getagged met , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Recensie: Onegin – Koninklijk Ballet Vlaanderen

  1. Pingback: Koninklijk Ballet Vlaanderen vervangt afgelaste Giselle door reprise Onegin | Lacquemant

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s