Kort na J’ai tué ma mère heeft De 21-jarige Xavier Dolan Les amours imaginaires ingeblikt.
De film vertelt het verhaal van Francis en Marie, twee vrienden die verliefd worden op dezelfde persoon. Uit de ontmoeting ontstaat een ongezonde vriendschap en binnen de kortste keren interpreteren ze ieder vanuit een ander oogpunt, op een obsessieve manier, het dubbelzinnige en vernielende gedrag van hun beul. Les amours imaginaires gaat over de waarheid die we bouwen rond een geliefd persoon, en over de dwangmatige interpretatie die we dan geven aan het meest willekeurige woord en het meest banale gebaar. Niemand kan het belang van een denkbeeldige liefde ontkennen, we begrijpen allemaal het gevaar, de pijn en, in retrospectie, de bittere grap ervan.
Net als in J’ai tué ma mère maakt Dolan gebruik van slow motion en getuigenissen. In J’ai tué ma mère door zichzelf, bij Les amours imaginaires door anderen. Het geeft de film een eigenzinnige allure, al vinden sommige critici die technieken juist vervelend, ongeïnspireerd en onorigineel. Zelf heb ik beide films op korte tijd gezien en had ik bij Les amours een beetje een déjà-vu. Maar toch slaagt Dolan er in om veel te vertellen zonder te overdrijven.
De dynamiek tussen desperate gay Francis, zijn desperate faghag Marie en hun lustobject Nicolas is herkenbaar en leuk om naar te kijken. Beiden boezemvrienden steken elkaar de loef af om in Nico’s gratie te komen. Is Nicolas homo of hetero? Hoe het afloopt, verklap ik uiteraard niet.
Op een of andere manier pakt de mayonaise. Dat is wat telt.
Benjamin
Les amours imaginaires (Heartbeats)
Van: Xavier Dolan.
Met: Xavier Dolan, Niels Schneider, Monia Chokri, Anne Dorval.
Pingback: Strangelove queer filmfestival van 1 tot 3 maart met Howl en Les Amours Imaginaires | Lacquemant