De afgelopen tien jaar is het aantal besmettingen met gonorroe in Vlaanderen vertienvoudigd. Bovendien wordt de bacterie in snel tempo resistent, waardoor we binnenkort zonder behandeling dreigen te vallen. Dat schrijft De Morgen. Gonorroe is een mannenziekte. 18 procent van de soa’s bij mannen is gonorroe, bij vrouwen is dat aandeel 4,5 procent, aldus cijfers uit 2008. Vooral mannen die homoseksuele contacten hebben, blijken het meest besmet. Vaak zijn ze ook hiv-positief.
Gonorroebesmettingen vertienvoudigd, Lotte Beckers, De Morgen, 31.03.2010
[…]
In 2000 werden nog 70 mensen gediagnosticeerd met de geslachtsziekte gonorroe, in 2009 is dat aantal pijlsnel de hoogte in geschoten tot 621 gevallen. Dat blijkt uit cijfers van de afdeling Toezicht Volksgezondheid van de Vlaamse overheid. Wellicht liggen de reële cijfers nog hoger. “Mensen zijn niet meer bang voor hiv, waardoor ze onveiliger vrijen”, zegt dokter Marc Vandenbruaene van het Antwerpse Tropisch Instituut. “Die stijgende tendens zien we bij alle geslachtsziektes.”
[…]
Problematischer is het feit dat de ziekte almaar moeilijker te behandelen is. Dat komt omdat de gonorroebacterie razendsnel resistent wordt tegen antibiotica. Het probleem blijkt dermate acuut dat de Wereldgezondheidsorganisatie (WGO) volgende week in het Filippijnse Manila samenkomt om zich te buigen over mogelijke oplossingen.
Niet winstgevend
“De bacterie is altijd één stap sneller dan onze ontwikkelingen”, zegt Francis Ndowa, coördinator van de afdeling seksueel overdraagbare aandoeningen bij de WGO, aan De Morgen. “De bacterie weet zich razendsnel aan te passen. De laatste tijd zien we wereldwijd nieuwe resistente vormen opduiken, waarbij zelfs de nieuwste antibiotica amper of geen soelaas bieden.”
Vandenbruaene wijt die resistentie ook aan het uitgebreide gebruik van antibiotica. “Niet alleen wordt het geneesmiddel snel voorgeschreven, ook het gebruik van antibiotica in de veehouderij zorgt ervoor dat we het middel binnenkrijgen.” Volgens Vandenbruaene is de farmaceutische industrie de laatste jaren ook minder geneigd te investeren in onderzoek naar nieuwe vormen van antibiotica, want die zijn minder winstgevend dan bijvoorbeeld medicatie tegen cholesterol. “Antibiotica worden voorgeschreven in korte kuren, waardoor er minder aan te verdienen valt. Bovendien roepen experts op om de recentste vormen van antibiotica niet voor te schrijven om ze te behouden als reddingsboei voor het moment dat bacteriën multiresistent en onbehandelbaar dreigen te worden. Uiteraard hoort de industrie dat niet graag.”
Wie vandaag gonorroe heeft, wordt behandeld met het antibioticum ceftriaxone. “Er is nog geen resistentie van gonorroebacteriën vastgesteld tegen dit antibioticum, maar we hebben almaar meer nodig om doelgericht te kunnen behandelen. Dat is een voorbode van resistentie”, aldus Vandenbruaene. “Wanneer ook die behandeling het laat afweten, blijven we met lege handen achter”, vreest Ndowa. Een mogelijk alternatief is het opstarten van dubbele of driedubbele behandelingen, waarbij de patiënt verschillende types antibiotica tegelijk inneemt.
‘Eigen schuld’
“Ideaal is die oplossing zeker niet”, zegt Ndowa. “Zo’n behandeling is te duur en ook de nationale overheden reageren afwijzend. Veel landen zijn sowieso niet geneigd om de behandeling van geslachtsziektes terug te betalen, onder het mom van ‘ze hebben het aan zichzelf te danken’.” Ndowa wijst er overigens op dat die houding allerminst beperkt blijft tot derdewereldlanden.
Pingback: Vlaanderen: steeds meer gonorroe en syfilis bij homomannen | Lacquemant