Aan de vooravond van Wereldaidsdag spreekt de vroegere UNAIDS-baas dr. Peter Piot. Hij wil meer preventie op school en in homobars.
“Het moeilijkste is dat je altijd met een geheim leeft”, Kari Van Hoorick, Gazet van Antwerpen, 30.11.2009
In 2008 kregen in ons land 1.079 mensen de diagnose aids-hiv. Minder bekend is dat naast homomannen en Afrikaanse migranten de ziekte de jongste tijd ook heel wat jonge Vlaamse vrouwen treft.
In België ligt het aantal nieuwe hiv-besmettingen op hetzelfde peil als in de jaren ’80. Zijn we helemaal niks opgeschoten?
Piot: “Zo lijkt het wel. Alle aidspatiënten die ik in de jaren ’80 en begin ’90 in Antwerpen behandelde, heb ik verloren. Elke week had ik toen een begrafenis, bij gebrek aan therapieën. Nu zijn die er wel, en toch krijgen we die teller niet omlaag. Maar liefst 1 op de 20 homo’s is seropositief. Dat ligt hoger dan in West-Afrikaanse landen als Senegal. En wij kunnen niet het excuus inroepen dat we ongeletterd zijn. Bovendien kost elk nieuw geval handenvol geld aan de maatschappij. Die levenslange behandelingen zijn erg duur. Wij wetenschappers hebben zelf ook de fout gemaakt door heel positief te berichten over de ontdekking van aidsremmers. Nu denken sommigen: een pilletje nemen en het is gebakken. Vergeet het.”“Ons land heeft nood aan een nationale strategie tegen aids. Het is jammer dat de functie van aids-ambassadeur niet langer bestaat. Die zou preventie, behandeling en opvang kunnen coördineren.”
Hoe maak je veilig vrijen weer sexy ?
“Ik denk dat we communicatiespecialisten nodig hebben om die boodschap echt goed te verkopen. Te beginnen op de scholen. We leggen leerlingen nu wel de biologische kant van seks uit, maar niet hoe je met relaties omspringt. En we moeten naar de plekken waar het gebeurt, zoals homobars.”“Ik hoop dat ik op een dag kan zeggen dat ik aids heb en op hetzelfde medeleven kan rekenen als wie kanker heeft,” vertelde een aidspatiënt.”
Waarom blijft aids taboe?
“Ik heb dat zelf heel erg onderschat. Ik dacht dat het met aids zou gaan zoals met borstkanker. Tien jaar geleden waren vrouwen hierover ook nog wat beschaamd. Maar aids is ondanks de komst van de aidsremmers, nooit een ziekte als kanker geworden. We reageren hierop als middeleeuwers. Ik denk dat het vooral veel zegt over onze eigen problemen met onze seksuele identiteit. “
Wacht, ik lees tussen de lijnen eigenlijk dit: “Ondanks het feit dat we geletterd zijn blijven we middeleeuwers als het gaat over seks en onze seksuele identiteit.”
Volgens mij moet er onderzoek gedaan worden naar de echte reden waarom wij op gebied van seksualiteit de intelligentie hebben van een mossel.
Misschien moeten we het idee dat “holebi zijn” onnatuurlijk is omwisselen voor het idee dat “achterlijk zijn” onnatuurlijk is (in de 21e eeuw)…
Pingback: Wereldaidsdag: getuigenis van een Belgische HIV-besmette vrouw « Lacquemant